Sizce, hiçlik yok olmak bitmek, red edilmek, küçümsenmek, aşağılanmak, tanınmamak, bilinmemek ya da sayılmamak mıdır..?
Yoksa, engin gönüllerde, yüce duygularda, kibri, egoyu atarak büyümek midir..!
Literatürdeki kullanımlar ile yaşamsal deneyimler içindeki yaşanmışlıklar, iç dünyalar, gönül zenginliği ve yek diğerlerine hele hele tanımadığı bilmediği birilerine siper olmak, yardımcı olmak el ayak olmak, sarmak sarmalamak, duygularında benliklerinde var olmak, inancına diline kimliğine cinsiyetine bakmadan, kimseyi öteki ,kâfir, zındık, fahişe yapmadan, senden olmayanı kazanmak onunla duygusal, onursal, kişisel ve gönülsel birliktelik sağlamak, hiçlik (yücelmek) erdemli vicdanlı İNSAN olmak mıdır.
İnançların insanlara dayattığı yanlış ile doğruları veya doğru olan yanlışların farkına varmak sorgulamak irdelemek yanlışa yanlış doğruya doğru demek midir, hiçlik..!
Sadece Yaklaşan kutsal günler nedeni ile göstermelik vitrinlere oynayarak, kurban keserek konu komşuya dost pazarda görsün bende kurban kestim diyerek özbenliğimizi red etmek midir hiçlik, yoksa kibri gururu inançların yanlış olan baskılarından arınıp duru hale gelerek kucaklaşmak mıdır hiçlik..!
Ne kadar küçülürsen (aşağılanmak değil ) o kadar büyürsün, düsturu insan olma felsefesinin en içten geleni, amasız fakatsız, beklenti içinde olmadan dile getirme şekli ve bunu da uygulamaya geçirme alanıdır Hiçlik. İnsan tabiatı, kibri, aykırılığı, gururu ve Egosu nedeni ile hiçlik makamına ermesi mucize gibi olsa da en azından kendine gem vurma, karşısındakini küçümsememe, ekonomik varlığından dolayı başkalarını köle gibi görmeme, yardım etmeyi gösteriş veya Günah-Sevap ilişkisi ile Cenneti tapulama olarak görmeyip insan olduğunu "Yarınların kimlere neler getirip götüreceğinin bilinmemesi " hatırdan çıkartılmadan ,tüccar zihniyeti taşımadan, vitrinlere oynamadan, gösteriş ile kameralar önünde anonslar eşliğinde veya "Ben bunu yaptım, şunu yaptım buraya verdim " dürtüler egosunda kalmadan gayet doğal, kendi ailesine çocuklarına verdiği gibi baktığı gibi sessiz sedasız yapmak mı hiçlik , yoksa, bu yardımlardan bihaber egolarını tatmin yada kibri ile hareketle vicdanlardan uzak, pervasız, fütursuzca reklamlar eşliğinde insanları yapılan yardımları kendi reklamına kullanmak mı hiçlik ..!
Haq divanı ,haq ile haq olmak, el tutmak, sessiz sedasız duygularının esiri olmadan gönül kazanmak insan kazanmak hak ile didar olmak hiçlik mertebesinin merdivenleridir.
Hiçlik kötülük gaddarlık, ego, kin, nefret, ayrıştırma değildir, kazanımdır İnsan olabilmektir. Hiç olabilmek umudu ile…
Yorumlar
Kalan Karakter: